Als leerlingen iets durven te delen, dan is dat natuurlijk mooi, maar ik vraag er niet om

- Jan
Als leerlingen iets durven te delen, dan is dat natuurlijk mooi, maar ik vraag er niet om

Biologiedocent Jan (59 jaar) geeft al 38 jaar seksuele voorlichting aan havo- en vwo-leerlingen op een katholieke school in Zeist. “In mijn klassen hangt meestal een erg open sfeer. Leerlingen geven daardoor veel persoonlijke informatie. Als leerlingen iets durven te delen, dan is dat natuurlijk mooi, maar ik vraag er niet om.”

“Ze vertelde dat haar ene borst groter is dan de andere.”

“Verhalen kunnen erg persoonlijk worden. Ik denk soms wel eens: waarom vertel je dat nou? Maar aan de andere kant ben ik dan ook weer hartstikke trots dat een leerling dat durft. Zo vroeg er een meisje eens of het normaal is dat haar ene borst groter is dan de andere. Daar moet je dan meteen op in springen en zorgen dat ze niet uitgelachen wordt. Vooral jongens kunnen lacherig doen. Ik vertel ze dan dat dit een serieuze vraag is en dat er dus niet gelachen hoeft te worden. Ik antwoord ook serieus op zo’n vraag.”

“Als jet het meteen aanpakt, herstelt de klas zich.”

“Bij het delen van persoonlijke verhalen let ik vooral op stoorzenders, een leerling die een rare opmerking of grap maakt. Ik spreek zo iemand meteen aan: ‘Waarom doe je dat?’ en ‘Was je er niet bij toen ik zei dat je respect voor elkaar moet hebben?’ Als je het meteen aanpakt, merk je dat de klas zich herstelt. Ik benoem dan nog eens extra dat ik het erg knap en moedig vind van de leerling dat zij dit durft te delen.”

“Marokkaanse meisjes vinden dit soms een afschuwelijk eng onderwerp.”

“Het is ook belangrijk dat je luistert naar een leerling die zijn grenzen aangeeft. Sommige Marokkaanse meisjes vinden dit een afschuwelijk eng onderwerp. Ze zitten wel in de les, maar ze hoeven van mij niets vast te pakken of mee te doen aan de condoomrace. Ze krijgen wel de informatie.”