Als leerlingen zich samen, vraag ik eerst iets aan de mondige leerlingen

- Petra
Als leerlingen zich samen, vraag ik eerst iets aan de mondige leerlingen

Petra (52 jaar) is docente verzorging en informatiekunde. Ze geeft al meerdere jaren seksuele voorlichting aan leerlingen van het vmbo-t, havo en vwo in Breda. “Het komt vaak voor dat leerlingen zich schamen. Ik accepteer dat. Als ik merk dat leerlingen zich schamen, vraag ik eerst de mondige leerlingen om iets voor te lezen of een vraag te beantwoorden. Dan zien de leerlingen die het niet zo goed durven dat anderen het ook doen. Dat werkt heel goed.”

“Als er veel vragen komen, is de sfeer open. Dan kun je rollenspelen houden.”

“In het begin van mijn lessen geef ik altijd een terugblik op de vorige les en dan merk je meteen hoe open een klas is. Als er veel vragen en opmerkingen komen, dan heeft de klas een open sfeer en kun je discussies en rollenspellen houden. Bij een klas die helemaal niets teruggeeft, moet je ze op een andere manier aan het werk zien krijgen. Dat doe ik via werkopdrachten of ik maak kleinere groepjes.”

“Ik help leerlingen die niets durven te zeggen.”

“Een veilige sfeer ontstaat bijvoorbeeld door praktische opdrachten, zoals het tekenen van een stripverhaal over bijvoorbeeld verkering. De leerlingen werken dan in kleine groepjes aan werkvellen. Ze presenteren hun werkvellen vervolgens klassikaal waarbij ik de leerlingen steun die hier moeite mee hebben. Later praten we er met de hele klas over. Ik help ze als zij iets niet durven te zeggen. Zo hou je het veilig voor ze.”

“Ik heb een pakketje met doe-opdrachten voor stille groepen.”

“Laatst had ik een klas waarin weinig werd gesproken. Ik heb toen een pakketje gemaakt met allerlei doe-opdrachten, zoals een stripverhaal tekenen over flirten en een mind-map maken over veilig vrijen. De leerlingen blijven dan op een afstandje, maar toch krijgen ze de begrippen en informatie mee.”

“Leerlingen vinden het moeilijk om klassikaal te praten over de eerste keer.”

“Soms merk ik dat mijn methode minder goed uitpakt dan ik vooraf had gedacht. Ik heb dit vooral bij het onderwerp: de eerste keer. Leerlingen vinden dit eng of ze kunnen zich er niet echt een voorstelling van maken. Dan is het moeilijk om te bespreken met de hele klas. Daarom maak ik kleinere groepjes. Dat vinden de leerlingen fijner en daardoor durven ze veel meer te zeggen.”